Petromyzon marinus Linnaeus, 1758
synonimy: Lampetra marina, Petromyzon lampetra, . americanus, P. maculosus, P. nigricans, Ammocoetes bicolor, Batymyzon bairdii, Oceanomyzon wilsoni
Rodzina: Petromyzontidae / minogowate
Rząd: Petromyzontiformes / minogokształtne
Gromada: Petromyzontida / minogi
Typ: Chordata / strunowce
Występowanie: północna zlewnia Oceanu Atlantyckiego
Wielkość: max. 120 cm TL, średnio 60 cm TL
Woda: 1-20°C
Ślepice (ammocoetes), czyli larwy minogów nie posiadają zębów i odżywiają się filtrując wodę z zawiesiny organicznej i mikroorganizmów. Stadium larwalne trwa wg różnych badań: minimum 5 lat, 2-19 lat. Dorosłe osobniki migrują do mórz i oceanu (z wyjątkiem populacji z wielkich jezior amerykańskich), pasożytują na innych rybach i ssakach morskich, żyją ok. 2-3 lata. Na tarło migrują nawet kilkaset km w górę rzek – doskonały węch pozwala im odnaleźć miejsca obecności larw swojego gatunku i tym sposobem optymalne miejsca na tarło. W czasie tarła nie przyjmują pokarmu i wkrótce po nim giną.
Odnośniki:
www.gbif.org/species/8236498
fishbase.se/summary/2530
