Eudontomyzon mariae (Berg, 1931)
synonim: Lampetra mariae
Rodzina: Petromyzontidae / minogowate
Rząd: Petromyzontiformes / minogokształtne
Gromada: Petromyzontida / minogi
Typ: Chordata / strunowce
Po raz pierwszy pozyskany: rzeka Charkiw koło Charkowa, Ukraina
Występowanie: północna zlewnia Morza Czarnego, dorzecze Dunaju, Wisły, Odry.
Wielkość: max. 22 cm TL, średnio 18 cm TL
Woda: 1-16°C, ma mniejsze wymagania w porównaniu do minoga strumieniowego, toleruje kwaśną wodę.
Ślepice (ammocoetes), czyli larwy minogów nie posiadają zębów i odżywiają się filtrując wodę z zawiesiny organicznej i mikroorganizmów, będąc zagrzebanymi w podłożu. Stadium larwalne trwa wg różnych badań: 3,5-4,5 roku, 5-6 lat. Po osiągnięciu maksymalnego rozmiaru przekształcają się na jesieni w osobniki dorosłe, które na wiosnę przystępują do tarła po którym giną. Osobniki dorosłe nie przyjmują pokarmu, dlatego ich rozmiar z czasem się zmniejsza.
W rzece Jeziorce odkryto hybrydę minoga ukraińskiego z minogiem strumieniowym (Lampetra planeri), który również występuje w tej rzece (Rembiszewski, 1968).
Odnośniki:
fishbase.se/summary/17348
www.gbif.org/species/2421315
siedliska.gios.gov.pl/…metodyki_dla_gat_zwierzat/Ming-ukraiski-Eudontomyzon-mariae.pdf
siedliska.gios.gov.pl/…wyniki_monitoringu_zwierzat_2015_2016_minog_ukrainski.pdf
